สวัสดีค่ะทุกคน เรื่องที่หนูจะเล่าต่อไปนี้มันค่อนข้างซับซ้อนและน่าอึดอัดใจมาก หนูอาจจะเล่าวนไปวนมาบ้างต้องขออภัยนะคะ ปัจจุบันหนูอายุ 15 ปีค่ะ อาศัยอยู่ในบ้านที่มีความเปลี่ยนแปลงทางประชากรในบ้านแบบกะทันหัน จนตอนนี้สถานการณ์ในบ้านเริ่มน่ากลัวขึ้นเรื่อยๆ
เดิมทีบ้านหนูอยู่กัน 3 คน คือมียาย พี่ชายคนที่สอง (ขอแทนว่า บี) และตัวหนู ส่วนตาแยกไปอยู่เฝ้าทุ่งนาคนเดียว ส่วนพ่อใหม่กับแม่ของหนูทำงานอยู่ต่างประเทศค่ะ แต่จุดเริ่มต้นของปัญหาคือการกลับมาของพี่ชายคนโตสุด (ขอแทนว่า เอ) พี่เอมีประวัติเสพยามานาน มักจะโทรมาขอเงินยายบ่อยๆ และมีพฤติกรรมไม่ดีจนหนูยอมรับว่าหนูเกลียดเขาเข้าไส้ ทุกครั้งที่เขามาอยู่บ้านแค่ชั่วคราว เขาจะสร้างความอึดอัดด้วยการสูบบุหรี่จัด ไม่เกรงใจใคร ทั้งที่บ้านเราไม่เคยมีกลิ่นบุหรี่มาก่อน จนกระทั่งครั้งล่าสุดเขากลับมาอยู่ถาวร โดยอ้างว่าอยากปรับตัวเป็นคนใหม่และหนีจากวงจรยาเสพติด ซึ่งหนูไม่เคยเชื่อเลยแม้แต่นิดเดียว
ในช่วงเวลาเดียวกัน พ่อใหม่ที่อยู่ต่างประเทศก็ได้ส่งลูกสาวของเขา (ขอแทนว่า ซี) ซึ่งเป็นรุ่นพี่หนูให้มาอยู่ที่บ้านด้วย เพราะพี่ซีเพิ่งเลิกกับแฟนและกำลังตั้งครรภ์อยู่ จากเดิมในบ้านที่มีแค่คนแก่กับเด็ก ตอนนี้กลายเป็น 5 คน โดยมียายที่อายุมากและมีโรคประจำตัวรุมเร้าเป็นผู้ใหญ่เพียงคนเดียวที่ต้องดูแลเด็กวัยรุ่นอีก 4 คน ซึ่งแต่ละคนก็มีปัญหาต่างกันไป พี่บีพี่ชายคนรองก็เคยประสบอุบัติเหตุรถชนจนต้องผ่าตัดสมอง ทำให้กลายเป็นคนก้าวร้าว คุมอารมณ์ไม่ได้ และพูดจาโผงผางตามใจคิด ส่วนพี่เอที่อายุ 20 กว่าปีและควรจะเป็นผู้นำ กลับไม่มีงานทำ แบมือขอเงินยายไปวันๆ และชอบพาพี่บีออกไปข้างนอกด้วยกันบ่อยๆ
สิ่งที่ทำให้หนูเริ่มทนไม่ไหว คือพฤติกรรมของพี่เอที่มีต่อพี่ซีที่เป็นผู้หญิงท้อง เขาพยายามวอแวคุกคามด้วยคำพูดที่น่าสะอิดสะเอียน จนพี่ซีเครียดหนักถึงขั้นร้องไห้และอยากกลับบ้าน แม้ตอนนี้พี่ซีจะแสดงท่าทีชัดเจนว่าไม่เล่นด้วยจนเขาถอยห่างไปบ้าง
แต่เรื่องที่พีคที่สุดและทำให้หนูตาสว่างคือเรื่องยาเสพติดค่ะ พี่เอเคยให้สัญญาเป็นมั่นเป็นเหมาะกับยายและหมอว่าจะเลิกยา แต่พฤติกรรมลับหลังมันสวนทาง วันหนึ่งหนูนั่งกินข้าวอยู่ พี่บี จู่ๆ ก็หลุดพูดกับยายขึ้นมาว่า "มันไปสูบกัญชาแน่ๆ" พร้อมเล่าว่าพี่เอเคยพาเขาไปที่ร้านขายกัญชาตอนออกไปเที่ยวด้วยกัน พี่บีก็บอกว่าอย่าไปบอกเขานะ เดี๋ยวเขารู้ว่าพี่บีบอกยาย ยายได้ยินก็เริ่มสฃสัยและไม่พอใจบอกว่าจะส่งพี่เอกลับไปที่อื่น แต่หนูรู้จักยายดีค่ะ ยายเป็นคนปากร้ายใจอ่อน รักลูกหลานมากจนน่ากังวลว่าท่านจะจัดการเรื่องนี้ไม่เด็ดขาดพอ
หลังจากนั้นไม่นาน พอพี่เอกลับเข้าบ้านมา เป็นตอนที่ยายพึ่งออกจากบ้านไปด้วยค่ะ หนูเห็นกับตาว่าเขามีอาการดูดีด หัวเราะร่าเริงเกินเหตุ และหนูยังแอบได้ยินพี่บีถามพี่เอว่า "ไปเติมมาหรอ" ซึ่งพี่เอก็ไม่ได้ปฏิเสธแต่กลับหัวเราะชอบใจกันสองคน และหนูก็ขึ้นมาข้างบนบ้านค่ะ แต่ก็แอบฟังพวกเขาคุยกัน ได้ยินพี่บีคุยกับพี่เอว่าฟิวแบบยายจะส่งกลับไปที่อื่นนะ แต่พี่เอแทนที่จะกลัว เขากลับหัวเราะชอบใจค่ะเหมือนไม่เกรงอ่ะ ตอนนี้หนูรู้สึกว่าบ้านที่เคยเป็นที่ปลอดภัยมันไม่ปลอดภัยอีกต่อไป พี่เอเริ่มดึงพี่บีไปในทางที่แย่ลง ยายก็ไม่แข็งแรง พี่ซีก็กำลังท้อง ส่วนผู้ชายอีกคนที่พอจะเป็นที่พึ่งได้อย่างตาก็เป็นคนก้าวร้าว ไม่ฟังใคร และไม่เคยสนใจความเป็นไปในบ้านเลย ขนาดตอนยายเข้าโรงพยาบาลตาก็ยังไม่มาดู เพราะแกห่วงป่าห่วงนามากกว่าครอบครัวซะอีก
ตอนนี้หนูเครียดมากค่ะ หนูเป็นเด็กผู้หญิงอายุ 15 คนเดียวที่มองเห็นความเสี่ยงทุกอย่างในบ้าน แต่หนูไม่มีหลักฐานที่แน่นพอจะทำอะไรได้ แถมแรงผู้หญิงสองคนกับคนป่วย1คน จะไปสู้แรงผู้ชายวัยรุ่นสองคนที่ดูเหมือนจะเริ่มคุมไม่อยู่ได้ยังไง หนูควรจะเริ่มจัดการปัญหานี้จากจุดไหนดีคะ?
ถ้าเล่างงขออภัยนะคะ
สมาชิกในบ้านเพิ่มขึ้น แต่ความปลอดภัยลดลง...อายุ 15 ควรจัดการยังไงกับพี่ชายที่พัวพันยาเสพติด?
เดิมทีบ้านหนูอยู่กัน 3 คน คือมียาย พี่ชายคนที่สอง (ขอแทนว่า บี) และตัวหนู ส่วนตาแยกไปอยู่เฝ้าทุ่งนาคนเดียว ส่วนพ่อใหม่กับแม่ของหนูทำงานอยู่ต่างประเทศค่ะ แต่จุดเริ่มต้นของปัญหาคือการกลับมาของพี่ชายคนโตสุด (ขอแทนว่า เอ) พี่เอมีประวัติเสพยามานาน มักจะโทรมาขอเงินยายบ่อยๆ และมีพฤติกรรมไม่ดีจนหนูยอมรับว่าหนูเกลียดเขาเข้าไส้ ทุกครั้งที่เขามาอยู่บ้านแค่ชั่วคราว เขาจะสร้างความอึดอัดด้วยการสูบบุหรี่จัด ไม่เกรงใจใคร ทั้งที่บ้านเราไม่เคยมีกลิ่นบุหรี่มาก่อน จนกระทั่งครั้งล่าสุดเขากลับมาอยู่ถาวร โดยอ้างว่าอยากปรับตัวเป็นคนใหม่และหนีจากวงจรยาเสพติด ซึ่งหนูไม่เคยเชื่อเลยแม้แต่นิดเดียว
ในช่วงเวลาเดียวกัน พ่อใหม่ที่อยู่ต่างประเทศก็ได้ส่งลูกสาวของเขา (ขอแทนว่า ซี) ซึ่งเป็นรุ่นพี่หนูให้มาอยู่ที่บ้านด้วย เพราะพี่ซีเพิ่งเลิกกับแฟนและกำลังตั้งครรภ์อยู่ จากเดิมในบ้านที่มีแค่คนแก่กับเด็ก ตอนนี้กลายเป็น 5 คน โดยมียายที่อายุมากและมีโรคประจำตัวรุมเร้าเป็นผู้ใหญ่เพียงคนเดียวที่ต้องดูแลเด็กวัยรุ่นอีก 4 คน ซึ่งแต่ละคนก็มีปัญหาต่างกันไป พี่บีพี่ชายคนรองก็เคยประสบอุบัติเหตุรถชนจนต้องผ่าตัดสมอง ทำให้กลายเป็นคนก้าวร้าว คุมอารมณ์ไม่ได้ และพูดจาโผงผางตามใจคิด ส่วนพี่เอที่อายุ 20 กว่าปีและควรจะเป็นผู้นำ กลับไม่มีงานทำ แบมือขอเงินยายไปวันๆ และชอบพาพี่บีออกไปข้างนอกด้วยกันบ่อยๆ
สิ่งที่ทำให้หนูเริ่มทนไม่ไหว คือพฤติกรรมของพี่เอที่มีต่อพี่ซีที่เป็นผู้หญิงท้อง เขาพยายามวอแวคุกคามด้วยคำพูดที่น่าสะอิดสะเอียน จนพี่ซีเครียดหนักถึงขั้นร้องไห้และอยากกลับบ้าน แม้ตอนนี้พี่ซีจะแสดงท่าทีชัดเจนว่าไม่เล่นด้วยจนเขาถอยห่างไปบ้าง
แต่เรื่องที่พีคที่สุดและทำให้หนูตาสว่างคือเรื่องยาเสพติดค่ะ พี่เอเคยให้สัญญาเป็นมั่นเป็นเหมาะกับยายและหมอว่าจะเลิกยา แต่พฤติกรรมลับหลังมันสวนทาง วันหนึ่งหนูนั่งกินข้าวอยู่ พี่บี จู่ๆ ก็หลุดพูดกับยายขึ้นมาว่า "มันไปสูบกัญชาแน่ๆ" พร้อมเล่าว่าพี่เอเคยพาเขาไปที่ร้านขายกัญชาตอนออกไปเที่ยวด้วยกัน พี่บีก็บอกว่าอย่าไปบอกเขานะ เดี๋ยวเขารู้ว่าพี่บีบอกยาย ยายได้ยินก็เริ่มสฃสัยและไม่พอใจบอกว่าจะส่งพี่เอกลับไปที่อื่น แต่หนูรู้จักยายดีค่ะ ยายเป็นคนปากร้ายใจอ่อน รักลูกหลานมากจนน่ากังวลว่าท่านจะจัดการเรื่องนี้ไม่เด็ดขาดพอ
หลังจากนั้นไม่นาน พอพี่เอกลับเข้าบ้านมา เป็นตอนที่ยายพึ่งออกจากบ้านไปด้วยค่ะ หนูเห็นกับตาว่าเขามีอาการดูดีด หัวเราะร่าเริงเกินเหตุ และหนูยังแอบได้ยินพี่บีถามพี่เอว่า "ไปเติมมาหรอ" ซึ่งพี่เอก็ไม่ได้ปฏิเสธแต่กลับหัวเราะชอบใจกันสองคน และหนูก็ขึ้นมาข้างบนบ้านค่ะ แต่ก็แอบฟังพวกเขาคุยกัน ได้ยินพี่บีคุยกับพี่เอว่าฟิวแบบยายจะส่งกลับไปที่อื่นนะ แต่พี่เอแทนที่จะกลัว เขากลับหัวเราะชอบใจค่ะเหมือนไม่เกรงอ่ะ ตอนนี้หนูรู้สึกว่าบ้านที่เคยเป็นที่ปลอดภัยมันไม่ปลอดภัยอีกต่อไป พี่เอเริ่มดึงพี่บีไปในทางที่แย่ลง ยายก็ไม่แข็งแรง พี่ซีก็กำลังท้อง ส่วนผู้ชายอีกคนที่พอจะเป็นที่พึ่งได้อย่างตาก็เป็นคนก้าวร้าว ไม่ฟังใคร และไม่เคยสนใจความเป็นไปในบ้านเลย ขนาดตอนยายเข้าโรงพยาบาลตาก็ยังไม่มาดู เพราะแกห่วงป่าห่วงนามากกว่าครอบครัวซะอีก
ตอนนี้หนูเครียดมากค่ะ หนูเป็นเด็กผู้หญิงอายุ 15 คนเดียวที่มองเห็นความเสี่ยงทุกอย่างในบ้าน แต่หนูไม่มีหลักฐานที่แน่นพอจะทำอะไรได้ แถมแรงผู้หญิงสองคนกับคนป่วย1คน จะไปสู้แรงผู้ชายวัยรุ่นสองคนที่ดูเหมือนจะเริ่มคุมไม่อยู่ได้ยังไง หนูควรจะเริ่มจัดการปัญหานี้จากจุดไหนดีคะ?
ถ้าเล่างงขออภัยนะคะ